Infekcije mokraćnih puteva (drugi dio)

11.03.2010 20:42:00
Pročitano 9899 puta.



Postoji široka paleta lijekova zavisno od vrste infekcije.Postoji široka paleta lijekova zavisno od vrste infekcije.


Infekcije donjeg urinarnog trakta
Cistitis i uretritis
Cistitis- infekcija (zapaljenje) mokraćne bešike
Uretritis- infekcija (zapaljenje) mokraćovoda

Cistitis i uretritis kod odraslih najčešće izaziva bakterijska infekcija.
Infekcija mokraćne besike je jedna od najčešćih bakterijskih infekcija.
Žene oboljevaju češće od muškaraca, a ta se razlika gubi u poznim godinama zbog problema sa prostatom kod muškaraca.

Najčešći uzročnici od bakterija su: Escherichia coli (80%), zatim Staphylococcus saprophyticus (10%), Proteus, Enterococci itd.

Klinička slika

Osobe sa infekcijom donjeg urinarnog trakta mogu da imaju ili nemaju simptome (asimptomatska bakteriurija).
Simptomi su: učestalo mokrenje, bolno mokrenje i otežano mokrenje. Često se izlučuju male količine mokraće i postoji osjećaj neispražnjene mokraćne bešike.
Noćno mokrenje je česta pojava.
Mokraća je neprijatnog mirisa.
Kod 1/3 bolesnika može da se javi i krv u mokraći.
Kod nekih neliječenih slučajeva zbog širenja infekcije i na gornje mokraćne puteve dodaju se i simptomi infekcije gornjeg urinarnog trakta kao što su: bol u slabinama, temperatura, drhtanje, povraćanje.
Kod osoba sa recidivnim infekcijama (infekcije koje se ponavljaju nakon terapije), a naročito kod starijih osoba simptomi mogu da budu slabijeg intenziteta.

Kod većine žena akutno zapaljenje mokraćne bešike se javlja kao izolovana pojava, često u početku seksualnog života ili ako se promjeni seksualni partner.
Mada neugodno, ne predstavlja dugoročan problem i rijetko ostavlja posljedice.
Kod malog broja žena javlja se u rjeđim ili češćim intervalima.

Infekcije ograničene na donji urinarni trakt ne predstavljaju predispoziciju za oštećenje bubrega, izuzev u slučajevima opstrukcije (npr. kamenci, prostatitis, tumori prostate ili uvećanje prostate...).

Ponovljene infekcije (recidivi) ako se ne liječe, znatno ugrožavaju kvalitet života.

Uretritis i vaginitis

Genitalana infekcija nastaje kod seksualno aktivnih žena.
Kod 10-20% žena sa genitalnom infekcijom (Chlamydia trachomotisom, Neisseria gonorroeae,  virus herpes simpleks) prenijetim seksualnim putem imaju i simptome otežanog i čestog mokrenja.
Takođe infekcija Candidom albikans (gljivica) i Trichomonasom može izazvati simptome infekcije.

Kod žena u klimakterijumu simptomi infekcije mogu biti udruženi sa atrofijom genitalnih organa zbog nedostatka hormona.

Postoje  osobe koje imaju iritirajuću bešiku što rezultuje učestalim mokrenjem ali bez osjećaja nepotpunog pražnjenja bešike.

Dijagnoza
Dijagnoza se postavlja na osnovu anamneze (podataka koje nam daje pacijent), kliničkog pregleda, pregleda mokraće kao i mikrobiološkog pregleda mokraće (urinokultura) dobijenog iz uzorka čistog srednjeg mlaza mokraće.
Uzimanje srednjeg mlaza mokraće nakon toalete spoljašnih genitalnih organa veoma je važno za tačne i pouzdane rezultate.

Za dijagnozu je ključna analiza mokraće.
Značajna (signifikantna) bakteriurija kao i prisustvo leukocita (leukociturija)- bijelih krvnih zrnaca kriterijumi su za postojanje bakterijske infekcije.

Liječenje infekcija donjeg urinarnog trakta
Simptomatske infekcije donjih mokraćnih puteva treba liječiti antibakterijskom terapijom.
Liječenje zavisi od toga da li se radi o prvoj infeciji, rijetkim infekcijama ili recidivnim infekcijama (infekcijama koje se ponavljaju i nakon terapije).
Postoji široka paleta lijekova zavisno od vrste infekcije.
Značajno je da bolesnici tokom terapije piju najmanje dva litra tečnosti i da prazne bešiku svaka 2-3 sata.
Sedam do deset  dana po završetku terapije treba uraditi urinokulturu i pregled mokraće.

Recidivne infekcije
Recidivne infekcije mogu biti rezultat relapsa ili reinfekcije.

Relaps je recidiv bakteriurije sa ili bez simptoma izazvan istom bakterijom u roku od 3 nedelje po završetku terapije.
Ukazuje da je pokušaj iskorjenjivanja infekcije bio neuspješan.

Reinfekcija je recidiv infecije drugim bakterijama.
Ona je češća od relapsa i javlja se 7-10 dana po završetku terapije.

Veoma je značajno razlikovati relaps i reinfekciju.
Kod oba pola recidiv moze bit udružen sa kamencima, ožiljcima u bubrezima ili policističnim bubrezima.
Kod muškaraca može biti udružen sa oboljenjem prostate, a kod žena recidivne infekcije su obično reinfekcije.
Ukoliko postoji reinfekcija, akutni napad se liječi kao i pojedinačana infekcija.

Kod zaštite je najvažnije održavati izlučivanje velike količine mokraće (piti dosta tečnosti).
Oboljeli sa rijetkom infekcijom (jednom ili dva puta godišnje) mogu se liječiti kratkotrajnom terapijom kao i u slučaju pojedinačnih infekcija.
Ukoliko su napadi češći, potrebna je zaštita sa malim dozama lijeka.

Uzimanjem tečnosti i čestim mokrenjem održava se dobro izlučivanje bakterija po danu ali sa taj efekat gubi tokom noći.
Zbog toga se preporučuje jedna doza antibiotika prije spavanja.
Žene koja dobijaju infekciju samo poslije seksualnog odnosa treba da uzmu jednu dozu lijeka poslije svakog saksualnog odnosa.
Ponovljena infekcija donjeg urinarnog trakta zbog relapasa je rijetka, osim kod muškaraca sa bakterijskim prostatitisom.

Autor: Dr. Theodosios-Georgios Sarikas, urolog

Infekcije mokraćnih puteva (prvi dio)

(zdravlje.at)


Share/Save/Bookmark



Slične vijesti


Prijavite se u adresar ordinacija na www.zdravlje.at


Kornedo-Profi Web usluge

ANKETA

Učitavam...Ucitavam...




Najčitanije



Vijesti.at-Iz minute u minutu



EX-YU u Austriji-Pregled firmi,dešavanja i ponuda u Austriji

Profesorica u Beču podučava engleski, talijanski i BKS-i jezik