Uvod u Schüsslerove soli

Osnivač biohemijskog načina liječenja, njemački ljekar dr. Wilhelm Heinrich Schüssler (1821.-1898.) je ustanovio da izgradnja i funkcija ljudskog organizma jako zavisi od postojanja određenih minerala u tijelu.
Kao posebno važne minerale u tijelu je dr. Schüssler odredio 12 minerala kojima je uspio definisati funkciju u organima ili u metabolizmu i koji su numerički poredani (od 1 do 12).

Radi se o anorganskim substancama čiji nedostatak prvo dovodi do smanjenja funkcionaliteta ćelija, nakon toga tkiva i na kraju cijelih organa i organizma.
Smanjenje funkcionaliteta ćelija dovodi na kraju do bolesti.

Postulati ove teorije su:

• bolest nastaje kroz manjak životno neophodnih minerala,
• kroz uzimanje dovoljne količine potrebnih minerala može se spriječiti bolest,
• minerali se moraju tako pripremiti za uzimanje, da mogu preko sluznica usta i grla direktno ući u krv.
• Terapija je stara preko 130 godina, nema nikakve nepoželjne posljedice i koristi isključivo prirodne minerale.
  

Schüssler je bio uvjeren da je prilikom liječenja jako važno aktivirati odbrambene mehanizme tijela i tu su se homeopatski lijekovi pokazali kao jako dobri. Samo malene količine minerala, u količinama u kojima se oni nalaze u krvi, mogu dati startne signale za aktivitanje samoliječenja.

Schüsslerove soli mogu, zbog svoje male molekularne veličine, preći ćelijsku membranu i time ispraviti nedostatke koji su nastali u ćelijama. Ćelija se time može biološko-biohemijski regenerisati.

(zdravlje.at)